" Ψυχής Ψυχή"
 
   Πώς μας δένουνε αρμονικά
   τόποι κι ανθρώποι αντάμα;

   και για της ψυχής τα δανεικά
   στα δάκρυα ψάχνουμε νάμα !

   για να γιατρέψουμε με φώς
   Ονείρατα ψυχής με ηχώς

   Που λες κι αγγίζαν τ  άπειρο
   Μ αφήναν το κενό ανάπηρο
 
   Κεντρώναν μ άμμο την πληγή
   Πούσταζε μέλι κάθε αυγή

   Αντέγραφαν κεντίδια της γιαγιάς
   για τα παζάρια κάποιας χαλιμάς

   σχέδια της Πούλιας ξεσηκώναν
   για ν αποκτήσουνε υιό ιδρώναν
 
   κουβαλώντας με ρυθμό μηδενικά
   να μη παύει ο δανειστής να κυνηγά

   Τετραγωνίζανε τον κύκλο μας με ζωή
   Εξίσωση έλυνε της  ψυχής μας η ψυχή

  την αλισάχνη μας μάζευαν με την Ηώς
  βράχοι κ όνειρατα ένας κουρνιαχτός

  Σοφία Σίβυλλα 🌍°°°ΣΣ°°°🌍 26-7-2017