" Μίτος "

          " Μίτος "

 

Μη κλέψεις ποτέ του φεγγαριού φεγγοβολή
σαν θα χαράζει ρότα απ' τη Δύση η Πούλια
μαραίνει ο Αποσπερίτης,πριν έλθει αυγή,
όσα κι αν μάζεψες στην μέρα σου ζουμπούλια

Στο μίτο της Αλκυόνης έγερνε την λάμψη του κι ο ήλιος
σαν οι Πλειάδες κόρες τον διεκδικούσαν
Κεί στ' Ημεροβίγλι με τον έρωτα γινόσουν φίλος
σαν ηφαίστεια νυχτέρια με μεθούσαν

Μη βρεθείς χειμώνα μόνος στο Φηροστεφάνι
Η αχλύ της λάβας θα σε ζώνει απ' την Καλντέρα
Απ'  του Αιγαίου τα γκρεμνά δεν βγαίνει πυροφάνι
Κρασιά στις κάναβες μεστώνουν με λιγοστό αέρα

Μεσ' τους μπαξέδες,που το κόκκινο την τέφρα μου χρωμάτιζε

εκεί θα με βρεις να σκάβω διψασμένη
Στο ρακιδιό να σβήνω το καημό,που με στιγμάτιζε,
όταν μέσ' τον ληνό σε γύρεψα υγρή,ταπεινωμένη

Σοφία Σίβυλλα🌍°°°ΣΣ°°°🌍7-11-2017 // 10-10-2019
( Δημοσιευμένο για πρώτη φορά στη συλλογή μου « σφύρα » της Google,δημοσιευμένο επίσης στην Κοινότητα των « Ελλήνων Ποιητών » της Google)