« *Γυναίκα της πατρίδας μου* »
       

*Γυναίκα της γης μου του λώρου προσφορά*
*πούχεις στέμμα στη κόμη σου λευκά*
*χωρίς άγχος παραλλαγής,που ξαγρυπνά*
*με ή χωρίς στήριγμα η γης σε ακουμπά*
*πάνω της σαν γέρνεις,καλούδια σου τρυγά*
*πετρολούλουδά της στο χέρι σου χαρά*
*σ ένα ποτήρι του νερού βαφτίζονται ξανά*
*οι πικραλίθρες της αναγεννώνται σε γλυκά*
*απ τ απαλά χεράκια σου ξεδίψασαν πτωχά*
*στο αρτοφόριο η Ποσκομιδή,δική σου προσφορά*
*μ αλεύρι και νερό το σπίτι μια μοσχοβολιά*
*το λάδι σας έμαθες να κονομάς σταλαματιά*
*για ν ανάβει το καντήλι σας μπρος στη Παναγιά*
*να φτάνει να πλάθεις και λαλαγγίτες στα παιδιά*
*είτε γύρω στο τραπέζι προσμένουν φαμελιά*
*είτε η ανάμνησή τους φιγούρα απ τα παλιά*
*εσύ αφέντρα μιας ψυχής π ανοίγει αγκαλιά*
*να ξεπεζέψει κάματος σώματος και ψυχών*
*αγώνας η ζωή σου σπέρνει,θερίζει,αγκομαχά*
*έμαθε στο στέρνο σου ολημερίς να ακουμπά*
*ολονυχτίς τον έρωτα στα στήθη σου να κεντά*
*για να βυζαίνεις γάλα πλουμίδια σε παιδιά*
*αυτά,που θα γεννήσουν κόρες στη σειρά*
*για νάχει υιούς η Πατρίδα σου να πολεμά*
*αιώνων πειρατές στα φανερά ή τα κρυφά*
*που κλέψανε απ τους Δελφούς τα ίδεατά*
*για να βάψουν τη λευκή πλεξούδα σου ξανθιά*
                      🌍°°°ΣΣ°°°🌍
         Σοφία Σίβυλλα 8-3-2017