*ΧΕΡΙ ΜΕ ΧΕΡΙ*

*Ήταν κείνη η ώρα η θεϊκή στ απομεσήμερου*
                        *τη χάση* 
*όταν αγγέλοι αλάλητοι χοροστατούσανε*
                       *στη πλάση*
*πετρολιθιές μ αγριολούλουδα αντάμωναν*
                       *σαν ψέμα*
*ανεμώνες και μώβ ταιριάζανε σαν κεφαλή*
                       *με στέμμα*

*Κι εμείς που γεννηθήκαμε μου είπες στα κρύα*
                  *του χειμώνα*
*ήλθε καιρός ν αντέξουμε στο ηλιοφώς όπως* 
                    *η ανεμώνα*

*Σπείρα  και πλάγιασες ανάσκελα στης λήθης*
                       *τον αγρό*
*νάρκισσος και κυκλώθης στης μνήμης σου* 
                       *τον ανθό*

*Στις χούφτες μου έκλεισα σφιχτά το πείσμα*
                        *με ηχώς*
*ξυπνήσανε θεριά τ ωκεανού μαζί κι οι νύμφες*
                      *της Στυγός* 

*Τον Αχιλλέα ξαναβάφτιζε η Θέτιδα κρατώντας* 
                     *την μασχάλη*
*ενώ η Σίβυλλα απ τους Δελφούς χρησμοδοτούσε*
                     « *τα ίδια πάλι* »

*Πώς κείτεσαι άπραγος χαϊδεύοντας το χώμα*
                        *με λατρεία* ;;
*δεν βλέπεις πώς ψάχνουν τα μάτια μου θολά κερί*
                       *για αγρυπνία* ;;

*Μ έναν γυπαετό,που Απρίλη κυνηγούσε ανεμωνες* 
                         *απ τον Παρνασσό* ,
*αναμετρήθηκε χρυσσαετός,που αίγαγρους εγκρέμιζε*
                          *από τον Ομαλό*

*Ήταν περήφανος ο αϊτος,χωρίς ράμφη και φτέρωμα* ,
                      *κείνος του Παρνασσού*
*μα βρήκε το τραπέζι του στρωμένο κι αιτία ήταν* 
                       *αυτός του Ομαλού*

*Μάζεψα ανεμώνες τ απομεσήμερου για σένα που*
                              *είχα ταίρι*
*μα μου δωσες μολύβι και μαχαίρι,που ξυνε πληγές*
                    *και μ είπες χέρι με χέρι* 

 *Σοφία Σίβυλλα  20-4-2017*
            *🌍°°°ΣΣ°°°🌍*