Γυναίκα της γης μου του λώρου προσφορά
πούχεις στέμμα στη κόμη σου λευκά
χωρίς άγχος παραλλαγής,που ξαγρυπνά
με ή χωρίς στήριγμα η γης σε ακουμπά
πάνω της σαν γέρνεις,καλούδια σου τρυγά
πετρολούλουδά της στο χέρι σου χαρά
σ ένα ποτήρι του νερού βαφτίζονται ξανά
οι πικραλίθρες της αναγεννώνται σε γλυκά
απ τ απαλά χεράκια σου ξεδίψασαν πτωχά
στο αρτοφόριο η Ποσκομιδή,δική σου προσφορά
μ αλεύρι και νερό το σπίτι μια μοσχοβολιά
το λάδι σας έμαθες να κονομάς σταλαματιά
για ν ανάβει το καντήλι σας μπρος στη Παναγιά
να φτάνει να πλάθεις και λαλαγγίτες στα παιδιά
είτε γύρω στο τραπέζι προσμένουν φαμελιά
είτε η ανάμνησή τους φιγούρα απ τα παλιά
εσύ αφέντρα μιας ψυχής π ανοίγει αγκαλιά
να ξεπεζέψει κάματος ψυχών χωρίς καρδιά
αγώνας η ζωή σου σπέρνει,θερίζει,αγκομαχά
έμαθε στο στέρνο σου ολημερίς να ακουμπά
ολονυχτίς τον έρωτα στα στήθη σου να κεντά
για να βυζαίνεις γάλα πλουμίδια σε παιδιά
αυτά,που θα γεννήσουν κόρες στη σειρά
για νάχει υιούς η Πατρίδα σου να πολεμά
αιώνων πειρατές στα φανερά ή τα κρυφά
που κλέψανε απ τους Δελφούς τα ίδεατά
για να βάψουν τη λευκή πλεξούδα σου ξανθιά
🌍°°°ΣΣ°°°🌍
Σοφία Σίβυλλα 8-3-2017
Υγ. ευχαριστώ για τον χρόνο σας 👒 !
στη Σύλλογή μου « σφύρα » θα βρείτε κι άλλα δείγματα γραφών μου 📖 💐
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.