Τριανταφυλλένια🌹»

Μια πνοή ανέμου στα βλέφαρά της κρατούσε,
τα μάτια ξάγρυπνα,
καθώς φυλλομετρούσε η σκέψη της,
σ αγνάντια  της ψυχής της
λαγούμια και σπηλιές •
σε κείνες της ζωής της,
τις ασέληνες,πανσέληνες νυχτιές•

Εκατοντάδες μέτρησε η σκέψη
χωρίς κόπο•
μνήμη,που εξύπνησε θαρρείς
το λυκαυγές στον κήπο της,
να κόψει ένα ρόδο🌹!

Κι εκεί με βρήκε την Ηώς να κόβω
τους ανθούς,
απ την ολάνθιστή της σμαραγδόφυλλη
γαρδένια•
αυτήν,που εφύτευσε η γιαγιά
στον τόπο της,
την πότιζε η μάνα της το δείλι
μ ασπασμούς,
τη βάφτιζε η Μερσίνα του Σταυρού
με αγιασμούς•

Κι έκοψε το καλύτερό της θαλλερό
κλωνί•
σαν απο αιώνες να τη πρόσμενε
ετούτη τη στιγμή•
με τρόμαξε η αναποή της,
σαν έκοβε τον κλώνο
απ την γαρδένια•
μα !! μου είπε...φίλη,
μη φοβάσαι να κυττάς
κατάματα τους λυτρωμούς καημούς•
στα άδυτα,που φώλιασαν χωρίς να θές,
για να σε κάνουνε να κλαίς•
μη πλέκεις ασκόπους στοχασμούς•
πάρε αναπνοές καθάριες απο φώς,
βγές και δες,
τις άβατες ,που ξεκίνησες στο χθές
διαδρομές•
κύλισε πέτρες ,σπάσε αρμούς,
στα καλντερίμια ρίξε νεραντζανθούς,
για να πλανέψεις τα αγρίμια,
πούχουν την όψη αριάς σε δάσος
με ιτιές•
ορια δεν έχουν κι αδίστακτα ριζώνουν
σε ψυχές•
ριζώνουν,μα ξεραίνονται στο λυκόφως σου
της άρνης,
που σε γλυτώνει χωρίς όρια
απ ανέγγιχτα,
ατέρμονα,αχνόφεγγα,
τερτίπια πλάνης• 

Ήλθε με χτύπησε στην πλάτη μου
με σιγουριά,
μου χάρισε χαμόγελο και δυο κλωνιά
γαρδένια
κι έσταζε μέλι ο λόγος της σε χείλη,
κοραλλένια•

αστρομέτωπη μου φάνταζε λαφίνα•

μού πε,πώς ξέρει από πόνο σε βαρΐσκιωτα πρωϊνά•
τα ρόδα,πώς της τ έκλεβαν κρυφά χωρίς καρδιά•
πώς δεν την έλεγαν γαρδένια, μα τριανταφυλλένια•🌹

μου δώρισε λιγμούς λυτρωτικούς η ευωδιά
των ρόδων της•
θαλασσινού Θεού μητέρα•
με πότισε ροδόσταμο μια Παναγιά στο Πέρα•

βρήκε η ψυχή ψυχή κι ακούμπησε να μην πονά,
κι ανθοϊάματα της προσευχής έμαθε να κερνά. 

               Σοφία Σίβυλλα 🌏°°°ΣΣ°°°🌏
                             20-8-2016