« ΜΑΝΕΣ ΑΕΤΟΦΩΛΙΕΣ »

Χωρίς φτερά αετού σας γέννησε μια Μάνα
σας πότιζε ροδόγαλο,της αρετής το νάμα
Σας ταίριαζε το δείλι με λέξεις εμβατήρια
χελιδονανουρίσματα του ύπνου εφαλτήρια

Από καρδιάς με παιχνιδίσματα οι διδαχές ,
σας στέλνανε σχολείο με χίλιες αγκαλιές
Μάνες αετοφωλιά στων αιθέρων το καιρό
κι ας έστεκαν τα όνειρα κόμπος στο λαιμό

Χειμώνες και σας ζέσταιναν με αλήθεια ,
που έκρυβαν με τρόπο μέσ' τα παραμύθια
για μια Ελλάδα,που αντιστέκεται σ'εχθρούς ,
χωρίς να υπολογίζει πόνους και καημούς

Με θάρρος γέμιζαν τη κάμαρα τα βράδια
και γιατροπόρευαν κάθε λογής σημάδια ,
απ' τα παιχνίδια του πολέμου στις αλάνες
με προσευχές να μην ηχήσουνε καμπάνες

Πατούσανε σαν πέρδικες μη σας ξυπνήσουν
αγγέλους καλούσαν να σας προϋπαντήσουν
Με τα Φτερά τους να πετάτε εκεί ψηλά
όταν,δεν σας κρατούσε η γη στα χαμηλά

Με μάτια βουρκωμένα προς τους ουρανούς
ρωτούσανε τον Ήλιο για τόπους μακρινούς
Στα σύννεφα,που μέσα σας κρατούσαν,γνέφαν
να καθαρίσει ο ουρανός,γιατ' άλλο δεν αντέχαν

Στης θάλασσας τα κύματα έβλεπαν την Ελλάδα •
κι αν αγαπά τα τέκνα της κάλιο από μια Μάνα ,
ας τ' αγκαλιάζει στοργικά αν τύχει και βρεθούν
απ' του ουρανού το ψήλωμα στη γη,όπου πατούν

Μάνες Αετοφωλιά με την Αγάπη φυλαχτό •
Ελευθερία παρά θάνατο,αν όριζε το ριζικό ,
ζητούσαν απ' την Παναγιά να έχει κατά νουν
Αθάνατοι να μείνετε στου Σύμπαντος το χουν

Όταν οι κοπετοί σωπάσουν κι έλθει πια η ώρα
φτερά ας σκεπαστούν στης ίδιας γης το χώμα
όπου βρεθήκατε ομού Αετϊνα και Αετόπουλο
για το σεργιάνι στ'ουρανού το θόλο τον αιώνιο !

Σοφία Σίβυλλα 🌍°°°ΣΣ°°°🌍14-4-2018

ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ και ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΜΑΝΕΣ