«Με την Ηώς »

Το δώρο σου μου κέντησε τον ουρανό
κι εσένα ,
στην ερημιά του θώρακα μ αμάραντο
και μέντα •
θα το φορώ κάθε γιορτή στο είπα
για εμένα ,
να χάνομαι,όταν θα καίς,τα σύννεφα
του χθές ,
που πέτρωσαν τα χέρια σου στη μέση
μ αμυχές ,
καθώς τα γλυκοτύλιγες μ αγάπη
κι αγκαλιές •
και στο τανγκό του έρωτα μεθούσαν
οι καρδιές .
****
κι ήταν Σεπτέμβρης δεκαεπτά
κι ήμουν εικοσιεπτά ,
την δύναμη σου έπινα,γινόμουνα
η Άρτεμις,θεά • 
στις σπείρες σου να σεργιανώ
ελάφι σου εγώ •
περπατησιές σ ένα κορμί
μου δίδαξες εσύ
κι ήλθε η ζωή  με βιώματα
να μου διηγηθεί ,
την ανθρωπιά μ αρώματα
του τρυγητή •
*****
εχάραξε δεκαοκτώ με
την Ηώς
κι ήμουν ξανά η Αρτεμις
και ήσουν
ο Θεός!
******
Σοφία Σίβυλλα 🌏°°°ΣΣ°°°🌏
18~9~2016