Ο Γέρο κιθαρίστας

   

          « Ο γέρο κιθαρίστας »
  
Δεν έμαθε ποτέ του να παίζει με νότες μουσική
της κιθάρας τις χορδές γρατζουνούσε
η ψυχή
μέρα τη μέρα κέρδιζε έτσι στιγμές
και ζούσε
για έναν έρωτα νεανικό,που ακόμα
τον πονούσε

Ξεστράτιζε συχνά απ' την λήθη
σε δρόμους μπαχαριού
χιλιάδες βήματα μετρούσε στα
σοκάκια του νου
διψούσε μα δεν έπινε στάλα νερό
για να προφτάσει
μια όαση στην έρημο βαθειά του νου
να ξεδιψάσει

Μ' άγρυπνο χέρι ζωγράφιζε διαδρομές
με ήχους
γδούποι πετάλων οι μνήμες,τον έφταναν
με ιλίγγους
η μαύρη χαίτη της του στέγνωνε
τον αψύ ιδρώτα
σαν έφτανε στη πόρτα της κι όλα,
όπως πρώτα

Στην παγόδα των ονείρων του μύριζε
κανέλλα
απ' τα χείλη,που δεν ξεχασε,
σαν του φωνάζαν έλα
ακουμπούσε χάδια στο ξύλο της κιθάρας,
που αγαπούσε
ο γέρο κιθαρίστας με το χέρι του,
που πάνω της μιλούσε

  Σοφία Σίβυλλα 🌍°°° ΣΣ°°°🌍 22~9~2017

Ο πίνακας που μ ενέπνευσε την γραφή ανήκει στον
Ρablo Picasso ~ 1903,the old Guitarist (Ευχαριστώ 👒)