« Ηδονικώ »

                                              « Ηδονικώ »

                                « Ηδονικώ »

Αιώνες συλλέγω της γης μου κοχύλια

βουτώντας αχάραγα σε βύθια ανήλια 

Ξημερώνομαι με βάρκες των μόχθων

σε θαλασσινές ιππόκαμπων πόθων

Της αλμύρας τους ρουφώ τα σιρόπια•

άδεια όστρακα σπέρνω σ' αμμοτόπια

με βοηθούς της κάμπης τους ίππους,

χωρίς γδούπους πετάλων και ήχους

Στ' αφροκύματα μου υφαίνει μανδύα

σε στιμόνι απ' αμαρυλλίδες και βρύα 

Πελαγίσων γλάρων τραγούδι ιδιομελές

τ' αλαργινά καράβια οδηγεί στις ακτές

Ανθίζουν ως κι οι γλάστρες με ρείκια,

πριν σαλπάρουν της άνοιξης τα καΐκια•

προίκες να φέρουν από μέρη εξωτικά ,

πριν καρπίσουν τ' άνθια στην νερατζιά

Ξεψυχώ στην Θέα της,Προσκυνώ την Αφή

στων άψυχων λευκών της οστράκων
την ζωή •

στα πετροβότσαλα ψάχνω,όπου σταθώ

το ηλιογέννητο κοχύλι «του Ηδονικώ»

Γαληνεύει στον χρόνο αγριεμένες μορφές 

Ξενητεμένες ρυτίδες αφήνουν βαθιές

οι ρίζες της γης μου σ' ένα κόσμο
εν πλώ 

Αγάπη της ιχνογραφεί το κοχύλι Ηδονικώ

  Σοφία Σίβυλλα🌍°°°ΣΣ°°°🌍22-4-2018/31-1-2020