Η Σίβυλλα κι εγώ

                          🌊⛵🌊🐬🌊⛵🌊🐬🌊⛵🌊
                                  « Η Σίβυλλα κι εγώ »

Φυλλομετρώντας στοχασμούς
φωνές γραφής με παφλασμούς
σκόρπια σ'  αφροκυματισμούς•
Με πετροβότσαλα η πένα σμίγει
ακάνθινο κοχύλι χτένας ανοίγει

Κυρίαρχη της Σίβυλλα η ψυχή
αιώνες παγωμένη σε κελί
κρυψώνες έχτιζε,βυθών σιγή•
της Αφροδίτης φύλαγε τη χτένα
μηλοκόραλλα και χτένα γίναν ένα

Των ιπποκάμπων άμαξα ιππεύει,
τη τρίαινα του Ποσειδώνα κλέβει
βυθούς οργώνει,πανικός θεριεύει•
μα ξέρει,πως ανήκει στα φθαρτά,
αιωνιότητα σε ξέρες,ότι κυβερνά

Στο διάβα της,ψυχές σαν αγγαρεύει
για αιώνες το άρμα της δεν ξεπεζεύει
φερνή κι αρώματα ξέρει να μοιράζει•
σ' ανύποπτες,περί αφθάρτου κορασίδες
μ' αμαριλλιδες αχνοπλέκει τις κοτσίδες

κι όρισε εμένα,χωρίς όρους με πυγμή,
νάμαι,η των κορασίδων της,η εκλεκτή,
για όσο στη ζήση μου θα είχε άφθαρτη
μορφή•
με γοργόνες έταξε να ζώ στης Σίβυλλα
τα βάθη
ο Μέγα Αλέξανδρος,αν θέλω,πού ζεί

να μου μάθει

Σαν πάψει η νιότη να κρατά το στηθος πέτρα
κι η ζωή κυλήσει στην λάθος της φαρέτρα
θε νάρθει με βοστρύχους η Αφροδίτη η ψεύτρα•
το μυστικό της χτένας ν' αποκαλύψει η Σίβυλλα,
η Θεά το Μέγα Αλέξανδρο να φανερώσει σίγουρα

Σοφία Σίβυλλα 🌍°°°ΣΣ°°°🌍 8-2-2017