Τ' ακροκέραμα κι εγώ

" *Τ' ακροκέραμα κι εγώ* "
Δεν θα κοιμηθώ είπα,όπως συνηθίζεται να κάνουν όλοι τέτοια ώρα!
Και το έκανα!
"Διαλειπούσης της νυκτός" λοιπόν.....
Κατάφερα να φτάσω εκεί,που η ελπίδα μου με οδηγούσε, δήθεν για να ξαποστάσω!
Εκεί μου έλεγε Στ' ακροκέραμα τ ' ουρανού! Μπορείς να φτάσεις! Εκεί θα ξαποστάσεις!
Κι έτσι ανέβαινα με δρασκιελιες τα σκαλώματα, χωρίς να υπολογίζω τον κίνδυνο του κενού, που πίσω μου έχασκε να με καταπιεί ! Ώσπου Νάταα .. ! ... ... ... ... ...
Παραπέρα δεν πας μου είπαν!
Εδώ το όριο, εδώ και το τέλος του ταξειδιού σκέφτηκα!
Φωνή βαθιά ακούστηκε ψιθυριστά να με συμβουλεύει!
"Αν θες μπορείς να δηλώσεις ανακωχή με τ' ακροκέραμα ! Αν τους δώσεις και κάτι,μπορεί να σε αφήσουν να περάσεις! "
Ταξείδι ήθελα !!
Οπότε,δεν το σκέφτηκα και πολύ!
Ακούμπησα το μαντήλι μου, ως ένα μέτρο μακρύ! Σκέπασα τρία στη σειρά !
Μπαά ... δεν φτάνουν ...

κι άλλο κι άλλο μαντήλι μου έλεγαν κι όσο η μέρα κόντευε να ξημερώσει διέκρινα κι άλλη μια σειρά ακροκέραμα!
Έριξα το πουκάμισό μου !
Μα μόνο ένα σκέπασα ...

κι εκεί ήταν,που τα έβαλα με τους άνδρες,με την δίαιτα,με την μόδα

που επέβαλαν στενά πουκάμισα !
Ωχ ! Κι η φούστα κοντή κι αυτή!

με το ζόρι έφτασε να σκεπάσει αλλά δύο !

Κι άλλο κι άλλο μουρμούριζαν !
Όχι λέω φτάνει !Δεν θα ξεβρακωθώ κιόλας για τ' ακροκέραμα !!!
Αλλά τί τα θες ! Το κομπινεζόν έφθανε να σκεπάσει αλλά δύο !
Εντάξει μου λέω ! Μόνη έφτασες,ως εδώ! Ποιός θα σε δει;

Εσύ είσαι,που έχεις ανάγκη να δεις και λίγο παραπέρα !

Το έταξες στον εαυτό σου !
Μα έλα που ξημέρωσε !!!

και τ ' ακροκέραμα με περίμεναν παρατεταγμένα στη σειρά μέχρις εκεί,που έφτανε η ματιά μου στον ορίζοντα !!!
Παρήλθε η νύχτα ;;

πότε κι όλας ....;; πότε...;;
Ξεκινάς μέρα το ταξείδι... αρχίζεις να δίνεις, να δίνεις... !
Ξεγελά, όμως εύκολα η νύχτα !
Και κάποια στιγμή,όταν λες τέλος,επιτέλους!

η μέρα, αποκαλύπτεται άκρως απαιτητική  !
Και τώρα τί δίνω λες;;
Αυτό ήταν ... !!
κι ακόμη δεν είχα δει αυτά,που έπρεπε !
Ως που πλησίαζα σ' ένα ακόμη ακροκέραμο.!  Ξεχώριζε γυαλισμένο και ξεμοναχιασμένο !
Από εδώ μου λέει ! Έλα απ' εδώ,έχω τρεις φορές πιο ανοιχτό χώρο απ' ότι τ' άλλα ,έλα !!
Δεν κρύωνα !

Είχε ζέστη ή μεριά του !
Δες την ώρα μου λέει !
Ναι του λέω ! Είναι οκτώ !
Θυμάσαι, τί έκανες στις οκτώ μου λέει !
Ναι !! Καθημερινά οδηγώ στην Μεσογείων !! Κορνάρω !! Πίνω καφέ γλυκό στο αυτοκίνητο μέσα,βιαστικά ! Ακούω μουσική!κουλουράκια κανέλλας μασουλώ, ωραία είναι !!
Μην το ξεχάσεις μου λέει ......
Στεφάνι μου το θέλω αυτό εδώ.. !
Το θέλω στην κορυφή μου ! Απιθωσέ το λοιπόν  !!

Και βέβαια, άλλο που δεν ήθελα !
Θα έπαιρνα καινούργιο ! Δύο χρόνια περάσαμε μαζί !
Ήταν πολύς ο χρόνος για ένα ρολόι χειρός!
Ούτε κοίταξα πίσω !Τί να το έκανα εξάλλου! Όλα θα τα εύρισκα ξανά ! Μου το είχαν υποσχεθεί !
Και τα υπόλοιπα ακροκεραμα σκέφτηκα,
όσο τα έβλεπα μπρος μου ήταν ακμαία;
Τί να θέλουν άραγε  ... ,,,;; Και
Δεν ήταν τίποτε ! Ζητούσαν λέξεις !
Γέλασα και λέω πάει τώρα,αυτό ήταν τα ξεγέλασα!
Θα πέρασω γρήγορα!!
 Κι άκουγα τις φωνές μια μια !! ...
Την τιμή σου .. ! Την αλήθεια σου ..! Τον σεβασμό...σου !! Τον εγωϊσμο σου ! Την αξιοπρέπεια σου...! Τις γνώσεις σου... ! Την .. ιστορία σου...
Κι εγώ ήμουν σίγουρη πλέον για το ταξείδι !!
Δική σου .., δικό σου .... Δική σου... δικό σου... φώναζα για να πειστώ η ίδια περισσότερο παρά να επιβεβαιώσω την παροχή μου, ώσπου έφτασα στο τέλος !

Εδώ είμαι εγώ μου λέει !
Κι εδώ κάτι πρέπει να αφήσεις ... !
Γελούσε ;
Μεθυσμένο ήταν .. κατά πώς διέκρινα !
Άντε ...πες του λέω !
Είναι όμορφα εδώ ήδη ..... !!  Βιάζομαι ....  !!
Έχω χάσει τα νιάτα μου στην αναμονή!!
Η ελπίδα για ένα γελαστό αύριο με οδήγησε εδώ!
Να περιμένω να πληρωθώ και να μου λένε δεν ήλθε ακόμη Παρασκευή,ενώ εγώ ήμουν στην εκκλησία ήδη από το πρωΐ,Κυριακή της Ορθοδοξίας !!
Ποιός την ζωή μου ποιός την κυνηγά ;!

Κάθε φορά που είμαι στο παρά πέντε να την γευτώ κι όλο τρέχω,σαν στην Κηφισίας πάλι τελικά δεν φθάνω!

*Την Πατρίδα σου...μου λέει σοβαρά σοβαρά!

Τιιί ; ...την Ελλάδα ;;

Μα ανήκει στους Έλληνες όλης της γης και σε όσους την αγαπούν σαν Έλληνες !

Και συνεχίζει !

Πόσες Πατρίδες έχεις το ξέρεις μου λέει ;

Δώσε την μια !
Μα μόνο μιά έχω ,μια έχω του λέω ! Όχι δύο, τρεις ..Τέσσερις .. !! Μάλλον δεν κατάλαβες Ακροκέραμε! Ελλάδα ,Ελλάδα σου είπαα... ;
~Δεν βλέπεις ; Κύτταξε.. λίγο ! κύτταξε λίγο χαμηλά !! Εγώ τις βλέπω μου λέει !
Εσύ μάλλον προχωράς και πίσω δεν βλέπεις τι γίνεται !! Είναι τέσσερις ....; για πεντε ;
Δες ...!! Δες !!
Έπρεπε να κυττάξω λίγο προς τη γη !
Το έκανα!
Αρκετά κεφάλια ακροκέραμα , είχα δρασκελίσει, προσπερνώντας την ουτοπία τους !!
Λες να μη βλέπω καλά λέω;! Μάλλον τούτο το ταξείδι με κούρασε ! Μακεδονία ~ Ελλάδα ~ Θράκη ... ! Τα νησιά με μπερδευαν λίγο κι ο Ακροκεραμος γελούσε !
Μα η Μακεδονία είναι Ελλάδα !!!
Γιατί έγινε και κρατίδιο για τους Σλάβους;;

 Και δεν έχω διαβατήριο να πάω !

Κι Έμεινα να κυττώ ,να κυττώ !!!
Έλα δώσε την δική σου τώρα και προχώρησε! Δύο τρια ακόμη ακροκέραμα απομένουν ! Περνάς .....
Μα δεν μπορεί,μια είναι η Ελλάδα !
Τα σκέλη της να μοιράσω ; Όχι !! Όχιιι ..
Επιστρέφω πίσω !Εγώ θα παω να τους το πώ!!
Μη δίνετε,μη δινετε άλλο μη .. μη ...
Τους νεκρούς τους τιμά η Πατρίδα μας..,μη !
Όχι,μή, γιατί τ' ακροκέραμα ζητούν συνεχώς ..... στο τέλος δεν θα μείνει σπιθαμηηή !!
Θα πηδήξω λέω κι ας μεινω μισή !! αρκεί να σε φτάσω Ελλαδα !να πατήσω στην Πατρίδα μου κι ας είμαι σακατεμενη ,γυμνή !
Όλα ξαναγίνονται με μια ελιά , το αμπέλι ,το πλεούμενο και το φιλότιμο !
Ααάχ ..!ευτυχώς τοχω κρυμμένο καλά !
Δεν υπάρχει αντίστοιχη λέξη ξενική ,που να ταιριάζει στο φιλότιμο!
Γι αυτό δε το ζήτησαν !
Κι άρχισα με κλωτσιές να χτυπώ τ ' ακροκέραμα! Έσπαγαν ..κρακ ..κρακ ..κρακ ... Κρακ ....
Κι η σκάλα ήταν εκεί .... .....
Ιστορία την έλεγαν θαρρώ !
Μάλλον όνειρο ήταν κακό ;
Ελλάδα πατώ σε .... .... .... ;;;
Καλημέρα  Ελλάδα ,Σ αγαπώ !
  Σοφία Σίβυλλα🌍°°°ΣΣ°°°🌍6-3-2018