Κ Ρ Υ Ο

                              « Κ Ρ Υ Ο »

                    ~ Κρύο ~
ατσαλάκωτο κρύο βαραίνει τούτη δω
της μοναξιάς την προσφυγιά•
σφάζει κι ουρλιάζει σωπαίνοντας
σε κάθε χτύπο η καρδιά •
πληγώνει τ' όνειρο της μάνας μου
νάχω ένα σπίτι με παιδιά ,
που κάθε σούρουπο ένα γύρω
στου φουστανιού της την ποδιά ,
θάσταζε παραμύθια ξωτικών,
που πλάνευαν ήρωες θεριά •
στο ουρλιαχτό του λύκου τον μικρό
θα χουχούλιαζε στην αγκαλιά•
μ'αλεύρι και νερό φεγγαρόπιττες
θα έπλαθε να ψήνει στη φωτιά ,
χωρίς το μάτι να λαθεύει τις σταγόνες
απ' το μέλι μας στην μοιρασιά•

κοιμισμένα ευθύς να τ' ακουμπά
να τα σκεπάζει στο κρεββάτι με φιλιά •
κι όταν θα γέρνει ν' ακουμπήσει
σ' ένα στέρνο,που αγαπά
νάχει γωνιά αυτόν,
που μια βραδυά στα σκοτεινά
τον σπόρο έσπερνε για την γενιά

 Σοφία Σίβυλλα🌍°°°ΣΣ°°°🌍 25-11-2016