«Το χέρι της αγάπης»
Αυτό,που ετάχθη αγιοκέρι του μές στη ζωή
πρωΐ πρωΐ τον χαϊδευε,μικρό παιδι
να σηκωθεί
σαν μάνα τον κανάκευε στα μαυροφουστανά της
σαν έγερνε,το κεφάλι να ξεκουραστεί,
ν' αποκοιμηθεί•
ψυχή του πρόσφερε,φίλη του κι αδελφή
αφουγκραζόταν του μόχθου του αγώνες για χαρά
τον άγγιζε,την εγγίζει και τώρα
στα στερνά
με την ψυχή του να σκυρτά
στο άγγιγμα ερωτικά
έχει τρομάξει,της αλήθειας του
τα γηρατειά•
κουράγιο μες στην καταχνιά ,
του κάματου δροσά•
σε ξένα χέρια το μεροκάματο εφάνταζε χαρά
αρκεί νάχε γεμάτο το τσουκάλι
η φαμελιά•
ταχτάρησεπαιδιά,εγγόνια,δισέγγονα,
την ανηψιά•
πολέμους φόβιζε σε χρόνια δύσεκτα και σκοτεινά•
κολώνα,πέτρα εστάθη μπρος στις μπότες του φονιά
κι αυτός εκεί προσκυνητής το άγιο της χέρι να φιλά•
Θεός
τούτη «της ψυχής του τη ψυχή»,νάχει ορθή παρακαλά
Σοφία Σίβυλλα (13-6-2016)🌏°°°ΣΣ°°°🌏
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.