« Ως....νεότης »
του θόλου της το θαύμα η νεότης
με βλέμμα,που ανέβλυζε μυροβολιά
αρτεσιανή, θυμάρι και αμάραντο,
ως νάμα της αγνότης
Ατραποί οι δύσβατες διαδρομές
έχασκαν στο μέτωπο,σπαργές
Ξερικά ποτάμια οι πεθυμιές,
ως βυθομένες αυλακιές
Στην τοξοτή της ίριδος το μέλλον της
επάλλετο,γήρας εκκρεμές
Ως ραφιναρισμένο εκμαγείο αλλοτινών της
στοιχειωμένων εποχών
το παρόν της σφυρηλατούσε
με χρώμα πορφυρόν
Στου Άθω τη σκιά εώρακεν ημέρα,
πώς έμελλε να προσκυνά η Αγνότης
τον Σταυρό,που 'φώτιζεν
η Πλατυτέρα
Κι οι προσευχές,ως θυμίαμα
πώς την έρεναν
" πάλι εις.... Ενδοξοτέρα "
Σοφία Σίβυλλα🌍°°°ΣΣ°°°🌍14--3-2018/12-2-2020
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.